Ostatnio pojawił się procesor przeznaczony dla urządzeń mobilnych o mocy obliczeniowej 1 Tera Flopsa. W porównaniu z nim procesory, które obsługiwały misje kosmiczne w poprzednich dekadach wyglądają jak liczydło. Można powiedzieć, że w żadnej innej dziedzinie nie widać szybkości zmian tak bardzo jak w przypadku elektroniki. 10 lat temu laptop był urządzeniem przenośnym raczej z nazwy, dzisiaj może ważyć poniżej 1 kg i w dodatku dysponować większą mocą obliczeniową niż kilkukrotnie większe maszyny z przed lat. Bardzo zmienił się też jego ekran.
Dzisiaj już nikt nie pamięta, że nawet monitory komputerów stacjonarnych nie mogły zaoferować rozdzielczości wyższej niż 640 x 480. Dzisiaj taki wyświetlacz ma telefon, niekoniecznie z oznaczeniem ?smart?. Wysokiej klasy laptopy oferują szerokość 4000 pikseli. Co więcej, podobną zaczynają oferować bardzo niewielkie urządzenia o ledwie 10 ? 13 calowych ekranach. Gdzie są granice możliwości technicznych?
Na pewno można jeszcze trochę zminiaturyzować obecne rozwiązania. Z pewnością jednak osiągną one w pewnym momencie limit, którego przekroczenie będzie niemożliwe. Wtedy pojawią się nowe rozwiązania, które obejdą problem i w efekcie dadzą szansą stworzenia jeszcze mniejszych, lżejszych i bardziej poręcznych urządzeń. Tylko czy faktycznie nam to potrzebne?
W wielu przypadkach poprawi to komfort użytkowania, ale w przypadku rozdzielczości nie ma już wielkiego znaczenia. Ludzkie oko postrzegając obraz na ekranie Dell XPS 11, Macbooka Pro, lub Lenovo Yoga 3, nie znajdzie w nim wad. Tu już mamy optimum.
